بعد از تجربیات فراوانی که ماموت خودرو در عرصه خودروهای تجاری کسب کرد، این شرکت در سال 1395 رسما نمایندگی فولکس واگن را گرفت و اندکی بعد واردات پاسات، تیگوان و گلف را شروع کرد. اما از آنجایی که موضوع واردات خودرو، همیشه در بازار ایران با فرازونشیب همراه بوده، دیری نگذشت که جلوی واردات را گرفتند و ماموت خودرو، در میان انبوهی از شرکت‌های واردکننده کوچک و بزرگ ایران، قربانی این موضوع شد. اما این پایان داستان نبود؛ حالا که اروپایی‌ها وابستگی کامل به آمریکایی‌ها پیدا کرده بودند، ماموت خودرو نگاهش را به بازار آسیای شرقی برگرداند و در چین، شریک جدیدی برای خودش پیدا کرد؛ شرکتی که چه تحریم باشد و چه نباشد، تاثیری روی فعالیتش در بازار ایران نداشت. به این ترتیب، قرارداد همکاری میان ماموت خودرو و خودروسازی دایون (Dayun) بسته شده که اولین نتیجه آن، تولید پیکاپ دایون V5 در سال 1400 بود. ماموت خودرو نیز مانند سایر خودروسازی خصوصی ایران، راه دور زدن قوانین تحریم را می‌دانست و به همین دلیل، برند جدیدی با نام «مکث موتور» را تاسیس کرد و نام پیکاپ دایون را هم به کلوت (Kalut) تغییر داد. برای بیابان‌نشین‌نان یا ساکنین مناطق مرکزی ایران، نام کلوت، نام آشنایی است که از ترکیب دو کلمه کل (به معنی آبادی) و لوت (نام کویر لوت) تشکیل شده و به تپه‌های کلوخی مرتفع، در دل کویرهای ایران می‌گویند. پیکاپ کلوت، در ابتدا قرار بود با موتور 2.0 لیتری در کشورمان تولید شود اما خوشبختانه مکث موتور تصمیمش را تغییر داد و از موتور توربوشارژ 2.4 لیتری که همان موتور پرکاربرد 4K22 میتسوبیشی است، استفاده کرد. پیکاپ کلوت همچنین از سیستم محرکه دو دیفرانسیل 3 حالته (2H و 4H و 4L) بهره می‌برد و برای طی کردن مسیرهای آفرودی، از زاویه حمله 29 درجه‌ای و زاویه فرار 24 درجه‌ای بهره می‌برد. کلوت مانند اکثر پیکاپ‌های چینی بازار، مجهز به گیربکس دستی است ولی شرکت مکث موتور از اواسط سال 1401، نسخه اتوماتیک انرا هم عرضه کرد. تنها تغییر رخ داده در کلوت اتوماتیک، نصب داشبورد جدید با پنل لمسی سیستم تهویه است. در زمستان 1402 شرکت مکث موتور برای رعایت استانداردهای 85گانه، سری جدید کلوت اتوماتیک را با نام «تیپ 2» به بازار فرستاد که دارای چهار ویژگی جدید بود: چراغ دی‌لایت، سنسور نور (اتولایت)، سنسور باران و سنسور فشار باد تایر (TPMS).